Chocolademousse (uiteraard zelf gemaakt en naar grootmoeders recept) en rode dessertwijn, wat kan ik daar nog aan toevoegen? Hmmmm. En als je dat dan ook nog combineert met goed, lief, leuk en aardig gezelschap…
4 reacties aan “Chocolademousse met rode dessertwijn”
Ik loop zo’n flinke veertig jaar nu rond; wat niet zo lang is
‘k Heb hier en daar iets meegemaakt, wat niet van veel belang is
Maar als ik iets mag zeggen, al die jaren overziende:
Kom, laat er altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden…
Ik denk terug aan duizendtallen hapjes, nipjes, slokken
Maar ‘t was vooral m’n Ziel die daar zo gulzig zat te schrokken
Al die verdiende katers die wij ‘s morgens Aspirine’den:
Kom, laat er altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden…
In stille uren bang verdriet, geheime wanhoopsdagen
Was één remedie slechts die mijn verzuring kon verjagen
Dat wij zo weer eens met elkaar langdurig haute-cuisine’den:
Kom, laat er altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden…
Het Leven drijft ons uit elkaar, dan soms weer tot elkander
Hervinden aan zo’n tafel elkaars lach en waterlander
En als er tóch een Hemel is, zo ik die al verdiende:
Laat daar dan altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden.
zoals Maslow al voor ons heeft uitgezocht combineerd deze Breij de bevrediging van lichamelijke en sociale behoeftes. En dat verwoord hij dan mooi in de hoogste vorm van behoefte; zelfexpressie.
Het lijkt me gezellig eten met die Erik, zelfs zijn soms wat manke rijm doen daar geen afbreuk aan. Hij lijkt wel wat voor het vieren van sinterklaas, maar ja hij kent mij niet, hij viert dat vast met vrienden.
Chocolade mousse is goed, maar het gezelschap doet het hem volgens mij. Beter verwoord door Erik Breij:
MET VRIENDEN
© 1999 – Erik Brey
Ik loop zo’n flinke veertig jaar nu rond; wat niet zo lang is
‘k Heb hier en daar iets meegemaakt, wat niet van veel belang is
Maar als ik iets mag zeggen, al die jaren overziende:
Kom, laat er altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden…
Ik denk terug aan duizendtallen hapjes, nipjes, slokken
Maar ‘t was vooral m’n Ziel die daar zo gulzig zat te schrokken
Al die verdiende katers die wij ‘s morgens Aspirine’den:
Kom, laat er altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden…
In stille uren bang verdriet, geheime wanhoopsdagen
Was één remedie slechts die mijn verzuring kon verjagen
Dat wij zo weer eens met elkaar langdurig haute-cuisine’den:
Kom, laat er altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden…
Het Leven drijft ons uit elkaar, dan soms weer tot elkander
Hervinden aan zo’n tafel elkaars lach en waterlander
En als er tóch een Hemel is, zo ik die al verdiende:
Laat daar dan altijd Eten zijn, en Drinken zijn, met Vrienden.
zoals Maslow al voor ons heeft uitgezocht combineerd deze Breij de bevrediging van lichamelijke en sociale behoeftes. En dat verwoord hij dan mooi in de hoogste vorm van behoefte; zelfexpressie.
Het lijkt me gezellig eten met die Erik, zelfs zijn soms wat manke rijm doen daar geen afbreuk aan. Hij lijkt wel wat voor het vieren van sinterklaas, maar ja hij kent mij niet, hij viert dat vast met vrienden.
Volgens mij heeft deze muppet ook het recept van jouw oma… Is het familie?
Link: http://www.youtube.com/watch?v=CAsYwW7pt7o&feature=related.
bulder!